فارس از برندسازی کفش تبریز گزارش می‌دهد

قدم‌های کفش تبریز در راه جهانی شدن

عجب شیر ما - رئیس اتحادیه کفاشان و سراجان تبریز از تلاش‌های صورت گرفته برای ثبت جهانی برند کفش تبریز خبر داد.

کد خبر: ۱۱۵۵

تاریخ: ۲۵ اسفند ۱۳۹۴ - ۱۰:۰۴

به گزارش عجب شیر ما به نقل از فارس، وقتی صحبت از چرم و کفش به میان می‌آید بدون شک یادها و نگاه‌ها به سمت تبریز روانه می‌شود و وقتی صحبت از مرغوبیت کفش و چرم است نام تبریز پای ثابت صحبت‌های اقتصادی و برند عرصه کیف و کفش و چرم است چرا که تبریز در کنار همه ویژگی‌ها و ظرفیت‌های صنعتی، اقتصادی و فرهنگی خود در عرصه صنعت چرم، کیف و کفش نیز قطب اقتصادی به حساب می‌آید.

تولید 90 درصد کفش دست‌دوز چرم ایران در این شهر گواهی بر این مدعاست.

فعالیت 3 هزار و 720 واحد تولید کفش در تبریز

رئیس اتحادیه کفاشان و سراجان تبریز در گفت‌وگو با خبرنگار فارس گفت: در حال حاضر 3 هزار و  720 واحد تولید کفش در تبریز در حال فعالیت هستند و 2 هزار و 220 نفر در بخش تولید و یک هزار و 500 نفر نیز در بخش توزیع کفش فعال هستند.

علیرضا جباریان‌فام اظهار داشت: با توجه به اینکه کفش دست دوز چرم تبریز یک برند مخصوص و منحصر به فرد است ما برای جلوگیری از اینکه دیگران کفش تبریز را به نام خود مصادره نکنند در تلاش هستیم تا صنعت چرم و کفش را به نام تبریز به ثبت جهانی برسانیم.

وی افزود: به همین منظور و برای دست یافتن به اهداف تعیین شده کمیته‌ای در این خصوص تشکیل شده و این کمیته تاکنون سه جلسه برگزار کرده است.

جباریان‌فام خاطرنشان کرد: این جلسات با حمایت‌های سازمان توسعه گردشگری شهرداری تبریز و سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری، تشکیل شده و بعد از تعطیلات عید نوروز نیز به جدیت این بحث را پیگیری خواهیم کرد.

وی تصریح کرد: با توجه به اینکه پروسه ثبت یک اثر یا یک هنر در فهرست میراث ماندگار جهانی یک پروسه زمان‌بر است بنابراین ما امیدواریم این پروسه تا پایان سال 95 یا 96 به اتمام رسیده و ما شاهد ثبت جهانی کفش دست دوز چرم تبریز به نام این کهن شهر زیبا و تاریخی باشیم.

*بیش از 60 درصد کفش کشور در تبریز تولید می‌شود که 90 درصد تولید کفش چرمی دست‌دوز نیز به شهر تبریز اختصاص دارد

جباریان‌فام، با تاکید بر اینکه، تولیدکنندگان کفش تبریز به طور مداوم و مستمر در تلاشند تا کیفیت تولیدات خود را بالا ببرند تا بتوانند بازارهای داخلی را حفظ و نیم‌نگاهی هم به صادرات کفش داشته باشند؛ ادامه داد: بیش از 60 درصد کفش کشور در تبریز تولید می‌شود که 90 درصد تولید کفش چرمی دست دوز نیز به شهر تبریز اختصاص دارد که صنعتگران تبریزی با وجود شرایط سخت اقتصادی همچنان با عشق و علاقه پا برجا و استوار ایستاده‌اند و برای تداوم فعالیت واحدهای تولیدی کفش تبریز نیازمند حمایت‌های عملی و البته جدی متولیان امر هستیم.* تاکید بر برندسازی در حوزه کفش
رئیس کمیسیون صنایع و معادن مجلس شورای اسلامی گفت: کشور ما در صنعت کفش مزیت رقابتی با سایر صادرکنندگان قدر دنیا دارد.

رضا رحمانی اظهار داشت: صنعت کیف و کفش از صنایع بومی کشور ماست که در آنها مزیت مطلق و نسبی داریم که البته بنده معتقدم در این صنعت کشور ما مزیت رقابتی نیز دارد.

وی با تاکید بر ضرورت تدوین استراتژی صنعتی مدون در کشور و با بیان اینکه تاکنون این استراتژی در کشور تدوین نشده است، افزود: اجرا شدن چنین استراتژی می‌تواند موجب توسعه همه‌جانبه صنایع کشور شود.

نماینده مردم تبریز، آذرشهر و اسکو در مجلس گفت: علت آن نیز در نبود استراتژی مدون و مصوب صنعتی است.

وی یادآوری کرد: صنعت کفش ترکیبی از هنر و صنعت بوده و از صنایع مزیت‌دار کشور به شمار می‌آید که این امر بر ضرورت توجه ویژه به آن می‌افزاید.

رحمانی با اشاره به اینکه صنعت چرم از صنایع بومی آذربایجان شرقی به شمار می آید، گفت: این صنعت قدمتی بیش از 200 ساله در این استان دارد و نخستین چرم‌سازی کشور در این منطقه ایجاد شده است.

به گزارش عجب شیر ما به نقل از فارس، نماینده مردم تبریز، آذرشهر و اسکو در مجلس شورای اسلامی با بیان اینکه در این چارچوب برندسازی تولیدات داخلی نقشی مهم و اساسی ایفا می‌کند، یادآور شد: برندسازی از مهمترین بحث‌ها در این زمینه به شمار می‌رود و شاید یکی از دلایلی که نتوانسته‌ایم در بازارهای خارجی درخشش مناسبی داشته باشیم غفلت از این مقوله بوده است.

رحمانی با تاکید بر برندسازی در حوزه کفش تبریز گفت: در قانون حمایت از تولید ملی توجه ویژه‌ای به موضوع برندسازی شده و احکام تشویقی برای کسانی که در این زمینه دستاوردهایی کسب می‌کنند، داده می‌شود.

براساس این گزارش، آغاز فعالیت صنعت کفش در تبریز و استان آذربایجان‌شرقی به سال 1308 باز می‌گردد و نخستین واحد چرم با نام چرم خسروی در این شهر ایجاد شد، از سال 1340 سیر صعودی رونق چرم و کفش در این شهر و استان پا گرفت و اکنون آذربایجان‌شرقی و در رأس آن تبریز دارای سابقه یک‌قرنی در صادرات چرم و کفش بوده، به نحوی که این شغل در برخی خانواده‌های تبریزی به صورت موروثی ادامه داشته و نام خانوادگی برخی نیز در این دیار به «دباغ» موسوم است.